Τα Χριστούγεννα άργησαν κάνα μήνα

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Τα Χριστούγεννα άργησαν περίπου δυο μήνες απ' ότι φαίνεται. Εγώ πρώτη φορά βλέπω χιόνι στη ζωή μου και μ' άρεσε πολύ! Το κακό ήταν ότι αναγκάστηκα να φύγω από το μπαλκόνι γιατί είχε καλυφθεί από το πολύ χιόνι.



Όχι ότι στεναχωρήθηκα βέβαια, βολεύτηκα στο σπίτι που είχε και ζεστούλα, αναμμένο καλοριφέρ και τζάκι. Και η κοτούλα που έχουμε στην πίσω αυλή μετακόμισε στο σπίτι του παππού.
Δυστυχώς εγώ δεν μπορούσα να βγω έξω, όπως και η Κατερίνα και ο παππούς που καθίσαν σπίτι όλο αυτό το τριήμερο του χιονιά. Αλλά ο Πολυζώης, ο Αναστάσης, η Ηλιάνα και ο Θανάσης βγήκαν βόλτα στο βουνό πιο πάνω από το σπίτι μας και πέρασαν πολύ ωραία απ' ότι μου είπαν. Παίξανε χιονοπόλεμο, περπάτησαν στο χιόνι μέχρι που είδαν και άλογα (!) εκεί πέρα... Ζήλεψα λιγάκι να σας πω την αλήθεια αλλά το ξεπέρασα γρήγορα...

Το δεύτερο κύμα Χριστουγέννων ήρθε όταν παρασκευή πρωί ο Θανάσης παρέλαβε έναν σάκο γεμάτο βινύλια! Άσπρος και φουσκωτός θύμιζε σάκο του Άγιου Βασίλη που ξέχασε να τον παραδώσει στις γιορτές και τον έφερα αργοπορημένα την Παρασκευή. Ο Θανάσης τρελάθηκε από τη χαρά του γιατί τα περίμενε καιρό και η ανυπομονησία του είχε φτάσει στα ύψη.
Τα άνοιξε και να τι είχε παραγγείλει. Μερικά από τα βινύλια ήταν πολύ ωραία φτιαγμένα με τους στίχους τους, τις ζωγραφιές τους, με τα όλα τους! Πολύ το ευχαριστήθηκε ο Θανάσης και ξεκίνησε έναν μαραθώνιο για να προλάβει να το ακούσει όλα σε μια μέρα λες και αύριο κάποιος θα του τα έπαιρνε. Ποιος άκουγε τον Πολυζώη που του φώναζε (όπως σχεδόν κάθε μέρα) να κάτσει να διαβάσει για την εξεταστική, μπας και περάσει κάποιο μάθημα;
Όχι πάντως ο Θανάσης!



Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι...

Ο παππούς!

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Σήμερα ο Θανάσης μου είπε ένα ανέκδοτο για τους emo που του το είπε ένας φίλος του χθες βράδυ.

Τι διαφορά έχει μια κανονική pizza από μια emo pizza? Η emo pizza κόβεται μόνη της!!

Θυμάμαι ότι όταν είχα πάει μια βόλτα στη σχολή του Θανάση είχα δει μερικά τέτοια παιδιά. Ο Θανάσης μου είπε ότι ευτυχώς σιγά-σιγά ξεφουσκώνει και αυτή η μόδα αφού πλέον δεν ασχολείται κανείς με παιδάκια που κόβουν τα χέρια τους (όχι από τη ρίζα δυστυχώς), είναι μελαγχολικά και θέλουν δήθεν να αυτοκτονήσουν αλλά με άτομα που όντως αυτοκτονούν. Επίσης μου είπε ότι είχε πάντοτε μια απορία με αυτή τη μούφα-μόδα των emo-kids. Αφού θέλουν ντε και καλά να είναι μελαγχολικά και να αυτοκτονήσουν γιατί δεν το κάνουν να ησυχάσουμε μια ώρα αρχύτερα;
Εγώ δεν συμφωνώ με τον Θανάση γιατί πιστεύω ότι οι περισσότεροι σε κάποια φάση της ζωής τους περνάνε μια χαζή μόδα, δεν έγινε και τίποτα! Στο κάτω κάτω καλύτερα να την περνάνε τα χαζά παιδάκια στα 15 τους παρά να τους μείνει απωθημένο και να κάνουν χαζομάρες στα 35 τους...

Θέλω να συνεχίσω τα παράπονά μου για τον Θανάση και για τις απάνθρωπες συνθήκες που με κάνει να γράφω... Ορίστε αποκλειστικά ντοκουμέντα...

Μου έλεγαν τα παιδιά σήμερα το μεσημέρι ότι τώρα τελευταία ανησυχούν για τον παππού, ότι δεν έχει όρεξη για τίποτα δεν περπατάει πολύ και δεν βγαίνει έξω, αν και σε σχέση με παλιότερα είναι καλύτερα. Τουλάχιστον πηγαίνει στο ΚΑΠΗ, πίνει καφέ και βλέπει λίγο κόσμο. Σας έχω δείξει ποτέ τον παππού Θανάση; Όχι ε;
Λοιπόν προχθές ψαχούλευε ο εγγονός Θανάσης στις φωτογραφίες του και βρήκε αυτή από τα περσινά γενέθλιά του όπου ο παππούς του φαίνεται να είχε πολλά κέφια και είναι χαμογελαστός και με πόζα! Ορίστε και η φωτογραφία!
Από την φωτογραφία λείπει ο Αναστάσης γιατί πολύ απλά αυτός ήταν ο φωτογράφος!

Σήμερα δεν θα σας πω περίεργους γιατί έχω κέφια! Γεια σας!

Πήδα και εσύ! Μπορείς!

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Πρέπει να έχετε υποπτευθεί ότι τον τελευταίο καιρό ο Θανάσης επεμβαίνει στο blog μου και με αναγκάζει να γράφω διάφορες βλακείες για την μουσική που του αρέσει. Οφείλω να κάνω μια καταγγελία ότι με εκβιάζει ότι δεν θα με αφήνει να γράφω όποτε θέλω και άλλα τέτοια. Σκέφτομαι λοιπόν να τα γράψω όλα αυτά σε ένα Dvd να τα δώσω στον Θέμο, να πάω στο Mega όπου το δικό μου dvd και θα το δουν και θα το δείξουν στο δελτίο τους γιατί δεν θα περιέχει ερωτικές σκηνές μόνο σκηνές στυγνού εκβιασμού. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι ο Θανάσης δεν κατέχει κανένα αξίωμα και φοβάμαι ότι κανείς δεν θα ασχοληθεί μαζί του...
Το άλλο πρόβλημα που έχω είναι ότι ο Θανάσης δεν πάει πια στη σχολή του και εκτός από τα βράδια που βγαίνει είναι όλη μέρα στο δωμάτιό του και δεν μπορώ να γράφω. Έτσι πρέπει να περιμένω να κοιμηθεί και να γράφω τέτοιες βάρβαρες ώρες.

Και ένα νέο αποκτήσαμε και άλλο κατοικίδιο! Για την ακρίβεια στην αρχή είχαμε δύο αλλά τώρα είναι μόνο ένα. Μια κότα και έναν κόκορα! Ο κόκορας μυστηριωδώς εξαφανίστηκε μια μέρα. Την επόμενη είχαμε για φαγητό ένα υπέροχο κοτόπουλο... Δεν πειράζει όμως γιατί οι κόκορες είναι άχρηστοι και ενοχλητικοί, σε ξυπνάνε με τα κακαρίσματά τους από τις πέντε το πρωί, δεν κάνουν αυγά και όλο (παρ)ενοχλούν τις κότες. Λέτε να παρενόχλησε την κότα, να το έγραψε αυτή σε dvd και από την ντροπή του να αυτοκτόνησε και αυτός; Τείνω να πιστέψω ότι η αυτοκτονία είναι το νέο trendy extreme sport των Ελλήνων... Και μια απορία που έχω τον τελευταίο μήνα, δεν έχετε καλύτερη δουλειά να κάνετε από τα να ασχολείστε όλη τη μέρα ένα dvd;

Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι!

Γιορτές

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Καλή Χρονιά, Χρόνια Πολλά και όλα τα σχετικά. Καιρό έχουμε να τα πούμε και αποφάσισα ότι αρκετό καιρό χαλαρώσατε και είναι καιρός να μπείτε στους καθημερινούς ρυθμούς. Εγώ σαν χελωνάκι ξεκουράστηκα πολύ στις γιορτές, όχι ότι όταν δεν έχετε γιορτές εγώ δεν ξεκουράζομαι αλλά δεν έχει σημασία! Εδώ στο σπίτι τις δύο αυτές βδομάδες το σπίτι ήταν καταστολισμένο με την προσωπική πινελιά της Κατερίνας, η οποία επειδή πολλές φορές το βράδυ δεν μπορεί να κοιμηθεί κάθεται και τακτοποιεί και στολίζει το σπίτι. Της είπα όταν με το καλό πάρει σύνταξη να πάει σε καμιά σχολή εσωτερικής διακόσμησης (κι όμως υπάρχει και τέτοια).

Την πρωτοχρονιά έγινε χαμός από δώρα! Εμένα βέβαια δεν μου πήρε κανείς τίποτα, ίσως γιατί δεν πήρα και εγώ σε κανέναν τίποτα. Ο παππούς Θανάσης πήρε καινούργιες πιτζάμες, ο Πολυζώης μια φόρμα, η Κατερίνα μια γλάστρα με ένα χριστουγεννιάτικο φυτό και ένα ημερολόγιο, ο Αναστάσης πήρε ένα ημερολόγιο και ένα κινητό, η Ηλιάνα τον Μικρό Νικόλα σε Νέες Περιπέτειες, και ο Θανάσης μποξεράκια και ένα βινύλιο. Ήταν πολύ ωραία κόψαμε την πίτα και το φλουρί το κέρδισε ο Θανάσης, μετά ανταλλάξαμε τα δώρα, και ταυτόχρονα τρώγαμε και πίναμε. Μετά ήρθε η ώρα να παίξουμε το καθιερωμένο 31. Ο Θανάσης φαινόταν λιγάκι ζαλισμένος από το κρασί και τις μπύρες και μου ψιθύρισε στο αυτί να μην ανακατεύω πότε κρασί με μπύρα... Στην αρχή κέρδιζε αλλά όσο πέρναγε η ώρα για κάποιον περίεργο λόγο σαν να ήθελε να χάσει για να τελειώνει. Στο τέλος κερδισμένη βγήκε η Ηλιάνα. Η Κατερίνα δεν μας καταδέχθηκε, κάτι σαν τον Άγιο Βασίλη.

Γενικά τα Χριστούγεννα έπεσε πολύ λιώσιμο. Ο Θανάσης μου είπε ότι είδε 4 season από μια εκπληκτική σειρά που λέγεται The Wire μόλις σε μια βδομάδα! Επίσης ήρθε ο φίλος του ο Παναγιώτης στην Αθήνα από την Κω που υπηρετεί την μαμά πατρίδα οπότε για μερικές μέρες τον χάσαμε λίγο... Μου είπε ότι για τέτοια είναι αυτές οι γιορτές οικογένεια και φίλοι και τίποτα άλλο, και ότι το έχει συνήθεια στις διακοπές να μην ασχολείται με υποχρεώσεις, μαθήματα και τέτοια. Ακόμα και την χρονιά που έδινε πανελλήνιες ο αθεόφοβος είχε πάει Αυστρία μια βδομάδα και δεν λυπήθηκε τις καταχρήσεις, ξενύχτια κλπ. Είπαμε κανείς δεν θέλει να εργάζεται τα Χριστούγεννα αλλά δεν χρειάζεται να κάνεις ιδεολογία για να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου! Όλα αυτά μου τα μαρτύρησε όταν ψαχουλεύοντας τους φακέλους του βρήκα αυτές τις δυο φωτογραφίες και αναγκάστηκε να μου τα ξεράσει όλα! :P

Είναι από τα Χριστούγεννα 2006 του Θανάση στην Αυστρία οπού ο συμπαθητικός Αυστριακός (στα αριστερά) προσπαθεί να τον ξυπνήσει φωνάζοντάς του σεισμός σεισμός!! Αφού απέτυχε αυτό ένα καλό ταρακούνημα έκανε τελικά την δουλειά του! Μάταια προσπαθούσε να με πείσει ότι τα πρησμένα μάτια στην δεύτερη φώτο είναι από το πολύ διάβασμα και παραδέχθηκε ότι την πρώτη νύχτα επί Αυστριακού εδάφους ήπιε τον άμπακο...

Φέτος ο Θανάσης ήταν πιο ήρεμος αλλά ο παππούς Θανάσης είχε κέφια και όρεξη για πολύ κρασί. Πρέπει να το έχει το όνομα τελικά... Μου εκμυστηρεύθηκε μια φορά μετά από τέσσερα ποτήρια κρασί ότι όσα χρόνια και αν περάσουν αυτό το κρασί δεν το χορταίνει με τίποτα! Δεν ξέρω άμα σας έχω πει ότι στην πίσω αυλή του σπιτιού έχουν βάλει δυο βαρέλια με κόκκινο κρασί. Οπότε κάθε μεσημέρι στο τραπέζι υπάρχει κρασάκι...

Εμένα το κρασί δεν μ' αρέσει, προτιμώ το νερό! Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι!

Bonsai ζητά όνομα!

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Σήμερα έμαθα ότι είχαμε Γενική Απεργία. Που σημαίνει ότι το πρωί όλοι κάθονται σπίτι, κοιμούνται και ξεκουράζονται, παίρνουν το πρωινό τους με την ησυχία τους σαν να μην ήταν καθημερινή και είχαν δουλεία έτσι σαν αντίδραση στην καθημερινότητά τους που τους επιβάλει κάθε μέρα να δουλεύουν από το πρωί. Υπάρχουν και κάτι τρελοί που κατεβαίνουν στο κέντρο (ναι αυτό το γκρίζο και μίζερο μέρος που λέγαμε) για να διαδηλώσουν κατά κάποιων θεμάτων. Αυτή τη φορά ήταν το ασφαλιστικό. Βέβαια την ώρα που αρκετοί τρελοί διαδήλωναν στο κέντρο οι υπόλοιποι άραζαν και ξεκουράζονταν και έκαναν «ζέσταμα» για την επιδρομή τους σε μαγαζιά κάθε είδους. Να σημειώσω εδώ ότι η πλειοψηφία αυτών που απεργούν είναι δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν έτσι και αλλιώς το καλύτερο ασφαλιστικό ταμείο με την καλύτερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και δεν υπάρχει περίπτωση να τους απολύσει κάποιος όποτε απεργούν εκ του ασφαλούς. Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι συνήθως δεν απεργούν γιατί δεν «τους παίρνει». Ξέρουν ότι κατά πάσα πιθανότητα θα την φάνε την απόλυση... Οπότε μένουν μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι να κινητοποιηθούν, γι' αυτό δεν τους κατακρίνω που απεργούν εκ του ασφαλούς. Δεν κάνουν κάτι κακό, καλά κάνουν γιατί άμα δεν μπορούσαν να απεργήσουν και αυτοί ζήτω που καήκαμε. Δηλαδή εσείς γιατί εμείς τα χελωνάκια δεν έχουμε τέτοια προβλήματα!

Μιας και το έφερε η κουβέντα (ποια κουβέντα δηλαδή, μονόλογος έχει καταντήσει πια, κανένας τεμπέλης δεν απαντάει!) πήγε και ο Ζώης σήμερα στην πορεία, είπε και στον Αναστάση και τον Θανάση άμα θέλουν να έρθουν αλλά δεν τρελάθηκαν με την ιδέα. Ο Θανάσης μου εκμυστηρεύθηκε ότι χουζούρευε αρκετή ώρα και δεν μπορούσε να σηκωθεί, και ότι ήθελε να πάει αλλά ξενύχτησε όποτε... Αλλά και πάλι δεν τον είδα να είχε και καμιά τρομερή κάψα να πάει στην πορεία.

Λοιπόν το απόγευμα η Ηλιάνα με την Κατερίνα και τον Ζώη πήγαν και αυτοί για ψώνια. Όταν γύρισαν η Ηλιάνα κρατούσε ένα bonsai. Τα bonsai είναι μινιατούρες κανονικών δέντρων που με ειδικές τεχνικές γίνονται έτσι. Πλάκα έχει και φαίνεται ιδιαίτερα νόστιμα! Μιααμ! Η Ηλιάνα θέλει να το ονομάσει κιόλας και ο Αναστάσης και ο Θανάσης την κορόιδευαν αλλά αυτή δεν το έβαζε κάτω. Μετά είπε ότι θέλει να ονομάσει και το laptop της και εκεί ήταν που έφαγε το μεγάλο δούλεμα. Άντε το bonsai να το καταπιούμε αλλά να δώσεις όνομα και στο laptop σου; Με τι ψυχολογία;
Εδώ ολόκληρο χελωνάκι και δεν έχω όνομα και θα έχει όνομα ένα laptop; Ε όχι αυτό δεν το δέχομαι!


Επίσης ο Θανάσης μου είπε ότι η Χριστίνα χθες του έκανε ένα πολύ πολύ ωραίο δώρο. Κλείσανε ένα χρόνο (εδώ και κάνα μήνα δηλαδή) και για δώρο του πήρε το Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band των θρυλικών Beatles σε βινύλιο! Όπως ήταν φυσικό ο Θανάσης ξετρελάθηκε από την χαρά του... Ειδικά όταν του είπε ότι δεν είναι κάποια επανέκδοση που γίνονται κατά καιρούς, αλλά αυθεντικό βινύλιο από τα μακρινά 60s!
Μου είπε ότι είναι κλασσικό album και ότι μαζί με το Magical Mystery Tour είναι το αγαπημένο του από Beatles.




Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ο Θανάσης μαζεύει βινύλια (παλιότερα μάζευε cd αλλά όχι με τέτοιο ζήλο που μαζεύει βινύλια) ενώ στην πραγματικότητα ποτέ δεν τα ακούει αφού όλα αυτά τα έχει πρώτα κατεβάσει σε mp3. Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι!

I Wouldn't Trade Christmas...

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Κοντεύουν τρεις μήνες από τότε που μένω στο σπίτι με τον Πολυζώη, την Κατερίνα και τα παιδιά. Γενικά από τις συζητήσεις μου μαζί τους αλλά και από τις βόλτες μου (κρυφές και μη) μαζί τους έχω καταλήξει σε μερικά συμπεράσματα. Η γκρίνια και η μιζέρια είναι το εθνικό σπορ των Ελλήνων. Ότι και να γίνει σ' αυτή τη χώρα όσο καλό και να είναι, κάποιος μίζερος ανθρωπάκος θα βρεθεί που δεν θα του αρέσει η χ μικρολεπτομέρεια που μπορεί να μην επηρεάζει ούτε καν έμμεσα το (καλό) αυτό γεγονός ή συμβάν αλλά δεν έχει σημασία. Γιατί; Γιατί δεν το έχει κάνει αυτός, δεν συμμετέχει, δεν έχει κάποιο γνωστό, φίλο, συγγενή που να είναι μέρος αυτού του έργου οπότε αυτόματα γίνεται «εγώ θα το έκανα καλύτερα». Φυσικά δεν μιλάμε για περιπτώσεις που όντως είναι ημιτελές ή κακοφτιαγμένο αλλά για περιπτώσεις που το κόμπλεξ είναι αυτό που τον κάνει να το κριτικάρει. Πρέπει να το παραδεχθούμε, δεν μας αρέσει να προοδεύει ο άλλος. Ακόμα και αν ένας π.χ. επιχειρηματίας προοδεύει, βγάζει λεφτά με την ιδέα του και το ρίσκο του να την υλοποιήσει κάποιος θα βρεθεί να τον πει λαμόγιο. Γιατί; Γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε καπιταλισμό αλλά ένα υβρίδιο καπιταλισμού με κρατικού σοσιαλισμού. Οπότε αυτομάτως όποιος πλουτίζει είναι κακός και κλέφτης, επειδή δεν τα μοιράζεται μαζί μας.
Είναι ένα μικρόβιο που πάνω κάτω όλοι οι Έλληνες το έχετε. Αν ψάξετε ρηχά ή βαθιά μέσα σας θα το βρείτε εκεί, έτοιμο να στραβοκοιτάξει όποιον οδηγάει αμάξι καλύτερο από το δικό σας. Παραδεχτείτε το, δεν κάνει κακό. Το πρώτο βήμα για να καταπολεμήσεις ένα σφάλμα είναι να το παραδεχθείς.

Ο Θανάσης μου είπε ότι επιτέλους βρήκε ένα πολύ (μα πολύ) καλό ελληνικό αγγλόφωνο album. Το συγκρότημα λέγεται Abbie Gale και το album '2'. Μου είπε ότι άνετα συναγωνίζεται αντίστοιχα καλά ονόματα του είδους από το εξωτερικό. Έρχονται από την Πάτρα και σιγά σιγά τους μαθαίνει και ο κόσμος και τους ευχόμαστε τα καλύτερα! Όσοι λοιπόν έχετε ανάμεσα στα ακούσματα σας την indie σκηνή ή θέλετε να ακούσετε κάτι φρέσκο και διαφορετικό κάντε τον κόπο να ακούσετε το παρακάτω. :)

Ανακάλυψα ότι Αναστάσης κρατάει και αυτός (που και που) blog. Και τόσο καιρό μου το κράταγε κρυφό... Λέγεται Just Shoot Me! (από την ομώνυμη ξένη τηλεοπτική σειρά) και ασχολείται με κοινωνικό-πολιτικά θέματα, αλλά που και που με διάφορα ντοκιμαντέρ.

Ο Θανάσης μου είπε ότι έβαλε σήμερα να ακούσει το The Christmas Collection του Frank Sinatra και με την μια του ήρθε η Χριστουγεννιάτικη διάθεση που λέγαμε στο προηγούμενο post. Είναι πολύ περίεργο πόσο μπορεί να σε επηρεάσει μια φωνή, μια μελωδία, ένα τραγούδι. Ιδιαίτερα εαν είναι του Frank Sinatra. Τον ρώτησα τι το σπουδαίο έχει πια αυτή η φωνή; Μου απάντησε ότι είναι αψεγάδιαστη, καθαρή σαν κρύσταλλο και μόλις την ακούει του έρχονται εικόνες από παλιές ασπρόμαυρες ταινίες και ταυτόχρονα ένα ανεξήγητο αίσθημα ζεστασιάς και σιγουριάς. Σαν να είσαι παιδί πέντε χρονών και να σε παίρνει αγκαλιά ο πατέρας σου ή ο παππούς σου δίπλα στο τζάκι και να σου λέει παραμύθια...

But I wouldn't trade Christmas, wouldn't trade Christmas for New Year's Day,
Thanksgiving, Halloween and the rest. Christmas we love you the best.

Πόσο όμορφοι είναι μερικοί άνθρωποι...

Καθαρό δωμάτιο! Επιτέλους!

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Σήμερα το πρωί μπήκα στο δωμάτιο του Θανάση για να δω τι κάνει αλλά είχα ξεχάσει ότι τις Δευτέρες ο Θανάσης έχει σχολή το πρωί. Όμως είδα την Κατερίνα να συγυρίζει το δωμάτιο του... Καταλαβαίνετε την έκπληξη μου. Το δωμάτιο του δεν είναι ποτέ καθαρό, είναι πάντα μέσα στην ακαταστασία. Ακόμα και τις Πέμπτες που έρχεται η καθαρίστρια (και μαζί της όλη η Αρχιεπισκοπή Αθηνών και πάσης Ελλάδος) και το δωμάτιο είναι σχετικά περιποιημένο αντέχει μόνο μερικές ώρες πριν να επανέλθει στην αρχική (άθλια) κατάσταση. Όσοι έχετε μπει στο δωμάτιο του Θανάση καταλαβαίνετε επίσης πόσο δύσκολο εγχείρημα είναι να το φέρεις στα μέτρα του κανονικού, normal δωματίου και είναι κάτι που μπορεί να συγκριθεί μόνο με τον αντίστοιχο άθλο του Ηρακλή και τους στάβλους του Αυγεία. Οπότε της έδωσα με την μια τα συγχαρητήρια μου, ειδικά όταν είδα το εκπληκτικό αποτέλεσμα, η μέρα με την νύχτα σε σχέση με το πως ήταν και πως έγινε. Φήμες που θέλουν να υπάρχει στοίχημα στα πρακτορεία με θέμα «Πόσο καιρό θα κρατήσει καθαρό το δωμάτιό του ο Θανάσης» και το πάνω από 1 ημέρα να έχει απόδοση 1,1 δεν επιβεβαιώνονται...

Θυμάστε που σας έλεγα ότι ο Θανάσης άρχισε το περπάτημα στο δασάκι? Ε λοιπόν τώρα τελευταία πηγαίνει και με τον Πολυζώη βόλτες και επειδή εγώ είμαι ένα πολύ περίεργο χελωνάκι (χωρίς όνομα!) αποφάσισα ένα απόγευμα να πάω μαζί τους να δω για ποια θέματα συζητάνε. Ήταν περίπου έξι το απόγευμα όταν ξεκίνησαν για το δασάκι και είχε ήδη νυχτώσει οπότε δεν χρειάστηκε να κρυφτώ κάπου, απλά τους ακολούθησα. Πάνω κάτω και τα 40 λεπτά για πολιτική λέγανε και γενικά για θέματα της καθημερινότητας με κάποια έμφαση στο να γκρινιάζουν.
Ο Θανάσης έλεγε πόσο ανοργάνωτο είναι το πανεπιστήμιο του και ότι είναι άκυρο το τμήμα του να λέγετε "Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων" και να διοικείται τόσο χάλια. Δάσκαλε που δίδαξες... Επίσης είπε στον Πολυζώη ότι έχουν έναν πολύ καλό καθηγητή που τον λένε Ιωαννίδη που του αρέσει πολύ να τον παρακολουθεί και ας έχουν μάθημα 7-9 το βράδυ. Αλλά αυτό που τον ενοχλούσε είναι ότι κάθε φορά κάποια αριστερή «παράταξη» (λέγε με ΕΑΑΚ ή Είμαστε Αλλιώτικοι Από το ΚΚΕ) κάνει κάποια συζήτηση ή κάποιο 3ήμερο συνέδριο (λέγε με Συνασπισμό) στην αίθουσα που κάνει μάθημα με το έτσι θέλω χωρίς να τον ρωτάνε και ούτε καν να τον ενημερώνουν με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να πηγαίνει σε αίθουσες με σπασμένα έδρανα, σπασμένα καθίσματα και χαλασμένα projector. Αναρωτήθηκε πως ένας επιστήμονας με μεταπτυχιακά, διδακτορικά, που έχει ζήσει στο εξωτερικό, δηλαδή ένας καταξιωμένος επιστήμονας κάθεται και ανέχεται τέτοια συμπεριφορά...

Όσον αφορά τα μουσικά νέα, ο Νίκος Τριανταφυλλίδης (ιδιοκτήτης του Gagarin και της Astra) με αφορμή την πολύ μικρή προσέλευση στη συναυλία των Art Brut και έδωσε μια συνέντευξη στο otherside όπου μεταξύ άλλων αναφέρει:
αΒέβαια όπως κάθε χρόνο θα έρθουν οι Placebo, οι Scorpions, οι Evanessence, οι Him... Οι Iron Maiden ήδη ανακοίνωσαν ότι θα έρθουν (και) φέτος στην Ελλάδα με τιμές από 50 εως 80€!! Κατά την άποψή μου ευθύνες έχουν και οι οργανωτές και το συναυλιακό κοινό εαν φυσικά υπάρχει... Όταν έρχονται φρέσκα συγκροτήματα που γεμίζουν συναυλιακούς χώρους, φεστιβάλ και στάδια στο εξωτερικό και εδώ στην Ελλάδα παίζουν με λιγοστό κόσμο, κάποια στιγμή θα σταματήσουν και αυτά να έρχονται και κάθε χρόνο θα βλέπουμε τα ίδια και τα ίδια... Στο χέρι μας είναι να το καταφέρουμε και αυτό!
(Το παραπάνω ξέσπασμα ήταν μια ευγενική προσφορά του Θανάση)

Εγώ ως χελωνάκι δεν ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα για όλα αυτά και σας αφήνω γιατί είδα την Κατερίνα να φέρνει κάτι νοστιμότατα μαρουλόφυλλα!

Βινύλια και συναυλίες

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Πέρασαν σχεδόν δύο βδομάδες από τότε που σας είπα νέα μου και απ' ότι μου λέει ο Θανάσης μερικά παιδιά από τη σχολή του (που μπορεί να μην με πήραν χαμπάρι στην επίσκεψή μου αλλά εγώ τους παρατήρησα προσεχτικά, αλλά ο Θανάσης με παρακάλεσε να μην τους σχολιάσω) με επισκέφθηκαν. Μερικοί από αυτούς μάλιστα είναι τόσο διαταραγμένοι (δεν εξηγούνται αλλιώς τα πολλά πάρε-δωσε με τον Θανάση) που του είπαν θετικά σχόλια για μένα. Τους ευχαριστώ πολύ και τους συστήνω να κοιτάξουν λίγο το γούστο τους! :)

Θυμάστε παλιότερα που είχα αναφερθεί σε έναν καθηγητή του Θανάση τον κ. Βουρλάκη? Ε λοιπόν ο Θανάσης μου είπε κάτι που με έκανε (στιγμιαία έστω) να τον συμπαθήσω. Ήταν λέει ένα συνηθισμένο βαρετό μάθημα του εν λόγω καθηγητή και κάποιοι και καλά μάγκες αποφάσισαν να πετάξουν σαΐτες στον καθηγητή, με αποτέλεσμα να σηκωθεί και να φύγει από το μάθημα. Ο Θανάσης αν και δεν τον συμπαθεί πήρε το μέρος του. Μου είπε «ούτε εγώ τον πάω αλλά τι πάει να πει? από την στιγμή που μπαίνω στο μάθημά του, αποδέχομαι κάποια πράγματα όπως και αυτός, άμα κάποιος από τους δύο μας σπάσει την "συμφωνία" ο άλλος μπορεί να φύγει». Το σκέφθηκα λιγάκι και νομίζω ότι είχε δίκιο. Εαν ο καθηγητής νοιώθεις ότι δεν σε σέβεται έχεις κάθε δικαίωμα να σηκωθείς και να φύγεις, γι' αυτό άλλωστε δεν υπάρχουν απουσίες στη σχολές που πηγαίνουν οι φοιτητές όπως στα σχολεία που κάνουν μάθημα ο Πολυζώης και η Κατερίνα. Όμως από την στιγμή που κάθεσαι στην αίθουσα αποδέχεσαι κάποια πράγματα. Πρέπει να μην ενοχλείς τους συναδέλφους σου που έχουν έρθει για να μάθουν κάποια πράγματα. Πρέπει να είσαι πολύ χαζός για να χαλάς τις ώρες σου καταστρέφοντας την ώρα των άλλων. Στο κάτω κάτω άμα δεν σε ενδιαφέρει το μάθημα υπάρχουν τόσο δημιουργικά πράγματα να κάνεις εκείνη την ώρα. Δεν θα σας πω ποια είναι αυτά, όμως θα σας πω δύο που δεν είναι. Το πρώτο είναι να μπεις σε φοιτητική παράταξη. Το δεύτερο είναι να είσαι σε φοιτητική παράταξη και να συμπεριφέρεσαι σαν μέλος των Mad Boys...

Η Ηλιάνα πήρε laptop! Ναι ναι και όμως! Βέβαια ο Θανάσης την κατηγόρησε ότι θυμήθηκε πέντε χρόνια αργότερα ότι σπουδάζει Πληροφορική και ότι πιο πολύ ασχολείται με το κομπιούτερ αυτός και ο Αναστάσης παρά αυτή, αλλά μάλλον ζηλεύει γιατί αυτός δεν μπορεί να κάθεται και να παίζει κομπιούτερ από το κρεβάτι του ξαπλωμένος μέσα στα ζεστά σκεπάσματα όπως η Ηλιάνα! Δεν ξέρω άμα σας το είχα πει παλιότερα αλλά ο Θανάσης εδώ και δύο μήνες έκοψε το κάπνισμα. Όσοι τον ξέρετε θα σας φανεί κάπως περίεργο αυτό, αλλά άμα σας πω ότι άρχισε να τρέχει (περπατάει με γρήγορο ρυθμό κατά αυτόν) στο δασάκι κάθε μέρα και μάλιστα πρωί και απόγευμα πως θα σας φανεί? Το πιθανότερο είναι να μείνετε με το στόμα ανοιχτό, να σας πέσει το ποτήρι που κρατάτε και να πέσετε από την καρέκλα σας. Και όμως συμβαίνουν και αυτά τα ανεξήγητα και αναπάντεχα. Η αιτία? Όχι κάποια ανώτερη δύναμη αλλά οι γυναίκες...

Η τελευταία τρέλα που έχει πιάσει τον Θανάση είναι να μαζεύει βινύλια. Η φίλη του η Χριστίνα του είχε αγοράσει το πρώτο του πέρσι στα γενέθλιά του. Το 'The Madcap Laughs' (σε μετάφραση "Ο τρελάρας γελάει") του Syd Barrett. Η αλήθεια είναι ότι τα βινύλια έχουν το κάτι διαφορετικό, το πιο μαγικό που τα cd δεν έχουν στο ελάχιστο. Ο Θανάσης μου είπε ότι πολλά βινύλια είναι σπάνια και δύσκολα να τα βρεις γιατί βγαίνουν σε λίγα αντίτυπα.
Ο Πολυζώης μου είπε ότι είναι μια ακόμα μανία που έπιασε τον Θανάση και το θέμα είναι να του περάσει γρήγορα πριν ξοδέψει πολλά λεφτά σε βινύλια και άλλες τέτοιες χαζομάρες. Τον ρώτησα που το ξέρει και μου είπε ότι κάθε λίγο και λιγάκι τον πιάνει μια τέτοια μανία, από μικρό παιδί. Παλιά ήταν τα άλμπουμ και τα αυτοκόλλητα, αργότερα οι τάπες από τα γαριδάκια, μετά τα playmobil, μετά τα gi-jo (ή κάπως έτσι), και άλλα πολλά, με πιο πρόσφατα το μπάσο και τον ενισχυτή του. Το μπάσο έχει μείνει για διακοσμητικό και ο ενισχυτής χρησιμεύει σαν κομοδίνο. Μου είπε ότι μάλλον έχει μείνει μόνιμα στην εφηβεία γιατί αυτά στην εφηβεία συμβαίνουν και μετά σταματάνε, και ότι άμα δεν νοικοκυρευτεί δεν θα γίνει ποτέ του επιστήμονας. Αυτό το τελευταίο του το λέει συχνά ο Πολυζώης αλλά δεν νομίζω ότι ο Θανάσης το λαμβάνει υπ' όψιν του. Ίσως δεν θέλει να γίνει επιστήμονας...

Τέλος ο Θανάσης με την Χριστίνα και τον φίλο του τον Κώστα πήγανε στην συναυλία αυτών των Art Brut. Μεταξύ μας του είπα ότι δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους, αλλά μην το πείτε γιατί νομίζω ότι στεναχωρήθηκε. Τον ρώτησα τι κάνανε εκεί, και μου απάντησε ότι είναι ένα μέρος και πάνω παίζουν κάποιοι μουσική και αυτοί που είναι από κάτω τους βλέπουν. Αυτό μου φάνηκε κάπως περίεργο και μπήκα στο Youtube (για κάναν άσχετο με περάσατε?) και είδα μερικά βίντεο από συναυλίες. Ε λοιπόν αυτό το πράγμα δεν το έχω ξαναδεί. Πέντε άνθρωποι υπερυψωμένοι και από κάτω ένα σωρό άνθρωποι που κουνιούνται πέρα δώθε και χτυπιούνται πάνω κάτω και φωνάζουν! Μερικοί μάλιστα προσπαθούσαν να ανέβουν πάνω στη σκηνή! Μάλλον τους εγκλώβισαν εκεί και δεν τους άρεσε το συγκρότημα που είναι πάνω στη σκηνή γι' αυτό κάνουν σαν τρελοί και ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν από κάπου να φύγουν. Αυτοί που προσπαθούν να ανέβουν πάνω στη σκηνή πρέπει να είναι οι πιο θαρραλέοι αφού θέλουν να διώξουν το συγκρότημα μπας και γλυτώσουν. Ρώτησα τον Θανάση άμα έδωσε λεφτά για αυτό το πράγμα και μου είπε ναι! Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι!

Πίνω χόρτο και οδη-γώ

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Αρχικά να σας πω ότι ξέχασα να γράψω ότι τόσο καιρό έχω μετακομίσει στην πίσω αυλή του σπιτιού που έχει πιο πολύ άπλα και βλάστηση! Ωραία είναι αλλά σύντομα φοβάμαι ότι πρέπει να φύγω να ετοιμάσω την φωλιά μου απέναντι στο δασάκι γιατί ο χειμώνας ήρθε και θα πέσω σε χειμερία νάρκη. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω φροντίσει για το τούτο εδώ το έρμο το blog! Μπορεί να είμαι ένα πολύ μικρό χελωνάκι αλλά τα καταφέρνω μια χαρά απ' ότι έχετε καταλάβει. Το κακό με την πίσω αυλή είναι ότι κρύβομαι για να βρω τροφή και να προφυλαχθώ από το κρύο και όταν έρχονται τα παιδιά, ο Ζώης και η Κατερίνα να δουν τι κάνω ώσπου να βγω απ' την κρυψώνα μου και να πάω μπροστά τους έχουν φύγει και πλέον δεν τους βλέπω συχνά.

Προχθές όμως καθώς έκανα βόλτες και παιχνίδια στον κήπο κατά λάθος βρέθηκα ανάποδα και δεν μπορούσα να γυρίσω. Ευτυχώς η Κατερίνα ήρθε μετά από λίγο με είδε και όχι μόνο με γύρισε στην κανονική πλευρά αλλά με πήρε και πάνω! Ναι ναι! Πήγαμε στο πάνω μπαλκόνι και πάλι όπως παλιά. Όχι μόνιμα βεβαία για λίγες μέρες μέχρι να δούμε τι θα κάνουμε με τον χειμώνα. Αυτό μου δίνει την ευκαιρία και να γράφω πιο συχνά αλλά και να βλέπω τον Αναστάση, την Ηλιάνα και τον Θανάση πιο συχνά και να τους ρωτάω όλες αυτές τις απορίες που έχω.

Τελευταία στις ειδήσεις ασχολούνται με ένα χωριό κάτω κάτω στην Ελλάδα που λέγεται Ζωνιανά. Δεν ξέρω τι τους πειράζουν οι κάτοικοί του αλλά όλοι έχουν βαλθεί να τους καταστρέψουν. Σε αυτό το χωριό (όπως και στα περισσότερα στην Ελλάδα) οι περισσότεροι άνθρωποι είναι αγρότες και ζουν κυρίως από τις καλλιέργειες τους. Δυστυχώς οι αγρότες δεν είναι τυχεροί όπως οι καθηγητές πανεπιστημίου που όποτε θέλουν πάνε στην δουλειά τους και άμα δεν πάνε δεν τους λέει κανείς τίποτα και δεν έχουν κυρώσεις από κανέναν, εκτός από την συνείδησή τους που συνήθως αγνοείται. Λοιπόν αυτοί εκεί στα Ζωνιανά καλλιεργούν ένα σπάνιο φυτό που είναι περιζήτητο και πολύ ακριβό και από την μια πάρα πολλοί το ζητάνε και από την άλλη πολλοί θέλουν να το καταστρέψουν. Ο Πολυζώης και ο Θανάσης συζήταγαν για αυτό το θέμα και κρυφάκουσα ότι αυτό το φυτό το πουλάνε πολύ στο εξωτερικό και βγάζουν πολλά λεφτά. Μάλλον πρέπει να είναι πολύ σπάνιο και να μην φυτρώνει όπου και όπου, άλλωστε δεν έχω δει κανένα τέτοιο στο δασάκι. Αν και ο Θανάσης κάποια στιγμή είπε «καλά κάνουν λες και δεν ξέρουν ότι η μισή Ελλάδα είναι γεμάτη από χόρτο». Εγώ αναρωτιέμαι γιατί αφού είναι τόσο κερδοφόρο δεν το καλλιεργούν και αυτοί που θέλουν να το ξεριζώσουν? Μάλλον δεν θα τους αφήνουν αυτοί που το καλλιεργούν ήδη και βγάζουν πολλά λεφτά γιατί θα τους πάρουν την δουλειά και δεν θα βγάζουν τόσα πολλά λεφτά όπως πριν. Ο Θανάσης επίσης είπε ότι οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί κάνουν λες και γεννήθηκαν χθες και εκπλήσσονται για κάτι που ξέρουν ότι πάντοτε γινόταν και πάντοτε θα γίνεται. Ο Πολυζώης συμφώνησε νομίζω.

Ααα! Ξέχασα να σας πω ότι την Ηλιάνα την τράκαρε ένας φορτηγατζής. Ναι ναι! Μου τα είπε όλα ο Θανάσης. Ήταν παρασκευή πρωί. Ο Θανάσης δεν είχε σχολή λόγω της γιορτής του Πολυτεχνείου. Κατά τις εννιά το πρωί τον ξύπνησε η Ηλιάνα και του είπε ότι ήταν επείγον. Ο Θανάσης δεν έδειξε να τον ενδιαφέρει και πολύ και μάλλον θα προτιμούσε να κοιμηθεί μέχρι τις έντεκα παρά να ασχοληθεί με το επείγον περιστατικό που έτυχε στην αδερφή του. Την Ηλιάνα την τράκαρε ένας φορτηγατζής σε μια πλατεία, αυτός έφταιγε αλλά απ' ότι κατάλαβα και αυτή δεν πρέπει να ήταν ιδιαίτερα προσεχτική. Το αυτοκίνητο έπαθε αρκετή ζημιά αλλά όχι κάτι το τρομερό. Ο Θανάσης μου είπε ότι αφού πήγε να βρει την Ηλιάνα και να την συνεφέρει έπρεπε να την πάει και στην δουλειά (πρακτική κάνει αλλά δεν θέλει να της το λέμε γιατί στεναχωριέται) της και να γυρίσει πίσω με τον αριστερό καθρέφτη σπασμένο. Βέβαια εδώ που τα λέμε και ο Θανάσης έχει κάνει και αυτός τις κουτσουκέλες του αλλά γι' αυτά θα πούμε μια άλλη στιγμή!

Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι (δεν κολλάει αλλά ισχύει πάντα)!

Τσιμπούρια, πολιτική και άλλα εξωτικά πουλιά

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Μετά το πρωινό μου που αποτελείται από λιχουδιές όπως φύλα συκής και ρώγες σταφυλιού, η Ηλιάνα με έφερε μέσα στην κουζίνα όπου ο Θανάσης έτρωγε το πρωινό του (αυτός προτιμάει γάλα με δημητριακά). Μετά από κάμποση ώρα παιχνιδιού η Ηλιάνα παρατήρησε ότι είχα κάτι περίπου στον λαιμό (στο αντίστοιχο σημείο που είναι ο σβέρκος σας), ήταν κάτι σαν ένα μπιμπικάκι και ήταν στο χρώμα του δέρματος μου. Το έδειξε στον Θανάση και αυτός είπε ότι είναι τσιμπούρι (από εκεί πρέπει να βγαίνει η έκφραση «έκατσε σαν τσιμπούρι στον σβέρκο μου»). Τα τσιμπούρια μου είπε ο Θανάσης, είναι κάτι κακά ζουζούνια που χώνουν την μουσούδα τους στο δέρμα σου, ρουφάνε το αίμα σου και όσο πιο πολύ αίμα ρουφάνε τόσο πιο πολύ μεγαλώνουν. Εγώ στην αρχή τρόμαξα, αλλά ο Θανάσης με καθησύχασε λέγοντάς μου ότι δεν είναι κάτι τρομερό, και ότι στο δασάκι έχει δει χελώνες που έχουν πολλά τσιμπούρια στα πόδια τους, στον λαιμό τους ακόμα και στο καβούκι τους.
Πήρε μια χαρτοπετσέτα και τράβηξε το τσιμπούρι και βγήκε από το δέρμα μου. Στην αρχή πόνεσε λιγάκι αλλά χάρηκα τόσο πολύ που έφυγε από πάνω μου που δεν με ένοιαξε. Ήταν σαν μια μικρή φακή και η μουσούδα της ήταν πολύ μικρή, το συνολικό δε θέαμα αηδιαστικό...

Αργότερα πήγαμε στο δωμάτιο του Θανάση με την Κατερίνα και τον Αναστάση, όπου ο Αναστάσης μας έδειξε ένα βίντεο με ένα περίεργο εξωτικό πουλί που μπορεί να μιμηθεί ένα σωρό ήχους! Αξίζει να το δείτε (όχι σαν την Τατιάνα) !!!



Ακόμα σήμερα το βράδυ ο Αναστάσης, η Ηλιάνα, ο Θανάσης και ο Ζώης πιάσανε πολιτική κουβέντα. Σε λιγάκι ανέβηκαν τα αίματα και όπως γίνεται πάντοτε τους άκουγα χωρίς να χρειαστεί να στήσω αυτί! Η Ηλιάνα γρήγορα αποχώρησε (μάλλον γιατί είχε κάτι καλύτερο να κάνει), και έμειναν οι υπόλοιποι να συζητάνε για διάφορα θέματα. Συνέχεια άκουγα για έναν Βενιζέλο και έναν Παπανδρέου. Ο Ζώης υποστήριζε αυτόν τον Βενιζέλο αλλά τα παιδιά δεν ενθουσιάζονταν με κανέναν από τους δύο, όπως και ο Ζώης βέβαια αλλά δεν μπορούσε και δεν ήθελε να το παραδεχθεί.
Λοιπόν νομίζω ότι κατάλαβα τι είναι η πολιτική.
Πολιτική είναι κάτι που όλοι το βρίζουν και δεν το θέλουν αλλά κατά βάθος τους αρέσει και όλο με αυτό (θέλουν να) ασχολούνται!

Εγώ δεν ξέρω τι είναι η πολιτική αλλά δεν μου αρέσει και πολύ, όπως και στα παιδιά βέβαια αλλά αυτά είναι υποχρεωμένα να ασχολούνται μαζί της. Βλέπετε εμείς οι χελώνες ζούμε πολύ πιο απλά και ήρεμα χωρίς σκοτούρες και πολιτικές όπως εσείς οι άνθρωποι. Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι!

Πρωινή κουβεντούλα

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι. Δεν έχω όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Δεν πρόλαβα να χαρώ τις βολτίτσες μου σήμερα και άρχισε το πείραγμα! Η Ηλιάνα με πήρε και πήγαμε στην κουζίνα, όπου ο Θανάσης έφτιαχνε πρωινό καφέ ... στις 12. Φαινόταν κουρασμένος και ξενυχτισμένος, η Ηλιάνα του είπε κοροϊδευτικά «πάλι διάβαζες μέχρι αργά χτες βράδυ να φανταστώ ε;». Ο Θανάσης δεν απάντησε και έκανε πως δεν ακούει, συνέχισε να φτιάχνει τον καφέ του και μουρμούρισε «δεν υπάρχει ζωή πριν τον καφέ», σέρνοντας τα πόδια του. Ο Θανάσης πίνει τον καφέ του ελληνικό, όπως ο παππούς του. Του αρέσει να ρουφάει τον καφέ του κάνοντας θόρυβο, σαν τον παππού του που τον λένε και αυτόν Θανάση. Μου είπε ότι έτσι πίνουν τον καφέ τους οι μερακλήδες. Έχετε ένα κόλλημα εσείς οι άνθρωποι με το να κάνετε θόρυβο! Τι κακό και αυτό! Τον παππού του Θανάση δεν τον έχω γνωρίσει ακόμα και μου φάνηκε παράξενο που έχουν το ίδιο όνομα γιατί όλοι θα μπερδεύονται και δεν θα ξέρουν για ποιον μιλάνε. Μα καλά τόσα ωραία ονόματα υπάρχουν, Θανάση πήγαν να τον βγάλουν?

Η Ηλιάνα φοιτήτρια και αυτή, μου είπε ότι στη σχολή της ασχολείται με τους υπολογιστές που είναι μια ξένη λέξη για τα κομπιούτερ. Δεν κατάλαβα γιατί της αρέσει να λέει ξένες λέξεις αφού υπάρχει ήδη αντίστοιχη λέξη στα ελληνικά. Μάλλον έτσι θέλει να κάνει την έξυπνη και την διαβασμένη, αφού δεν είναι σωστή και καλή φοιτήτρια. Ο Θανάσης μου τα είπε αυτά, και μου είπε ότι «χαλάει την πιάτσα, πήρε το πτυχίο μόλις στα πέντε χρόνια, και ο μπαμπάς θα μου τα πρήζει μετά να πάρω και εγώ γρήγορα το πτυχίο». Μέτα είπε κάτι κακό για τις γυναίκες Τι είναι αυτό το πτυχίο, θα σας γελάσω. Απ' ότι κατάλαβα πτυχίο είναι ένα χαρτί που όλοι θέλουν να το έχουν και μετά μετανοιώνουν. Εμ βέβαια τόσο χρόνια για να πάρεις μόνο ένα χαρτί? Γι' αυτό πρέπει να λένε ότι οι φοιτητές είναι τεμπέληδες!
Το πτυχίο δεν είναι κάτι χρήσιμο όπως είναι τα λεφτά που είναι και αυτά κάτι χαρτιά που όλοι θέλουν να έχουν και κάνεις δεν το μετανιώνει που τα έχει. Υπάρχουν βέβαια και μερικοί που λένε ότι τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά αυτοί νομίζω ότι λέγονται άνεργοι.

Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι!

Σέ μια ρώγα από σταφύλι

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι. Δεν έχω όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Σήμερα πέρασα την περισσότερη μέρα μου κάνοντας βόλτες στο μπαλκόνι, ωραία είναι και το απόγευμα ήρθαν να με δουν ο Θανάσης και η Ηλιάνα. Μου έφεραν και μια ρώγα από σταφύλι και μου την έκοψαν στα τέσσερα για να μπορώ να την φάω πιο εύκολα. Μέτα άρχισαν να παίζουν μαζί μου, με σήκωναν ψηλά και έβλεπα τον δρόμο που είναι από κάτω και το δασάκι απέναντι! Είχε πολύ πλάκα!

Στο δρόμο περνάνε συνέχεια πολλά αμάξια και μηχανάκια που κάνουν θόρυβο. Όμως υπάρχουν κάποια αμάξια και μηχανάκια που κάνουν πολύ μα πολύ θόρυβο. Όταν ρώτησα τον Θανάση γιατί κάνουν τόσο πολύ βαβούρα, μου είπε ότι σε μερικούς αρέσει να περνάνε και να τους ακούνε όλοι γύρω τους, είναι το χόμπι τους. Επίσης μου είπε ότι επειδή τους λείπει κάτι χαμηλά (δεν κατάλαβα τι) θέλουν να κάνουν εντύπωση έτσι. Τον ρώτησα τι τους λείπει και γιατί δεν μπορούν να το βρουν, αλλά μου είπε να μη με νοιάζει γιατί εγώ είμαι χελωνάκι και δεν έχω τέτοια προβλήματα, και μετά είπε κάτι για τις γυναίκες που πρέπει να ήταν κακό. Εγώ νομίζω ότι είναι και αυτό ένα παιχνίδι όπως το τάβλι που για να κερδίσεις πρέπει να κάνεις τον πιο πολύ θόρυβο, αλλά αυτό δεν έχει και πολύ πλάκα. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να είναι από την Αυστραλία γιατί λέγονται κάγκουρες και έχουν περίεργα μαλλιά, ελπίζω αυτός ο καλός κύριος που δεν θυμάμαι πως τον είπε ακριβώς ο Θανάσης (νομίζω τον λένε Χεριχέρι, περίεργα ονόματα έχετε εσείς οι άνθρωποι) να κρατήσει την υπόσχεσή του και να τους στείλει πίσω στην Αυστραλία με τους φίλους τους!

Εδώ που τα λέμε και ο Θανάσης σαν να μην μου μοιάζει και πολύ με Έλληνα. Τα μαλλιά του δεν είναι όπως των άλλων στο σπίτι, είναι χοντρά και μακρυά και ο Ζώης τον λέει μερικές φορές τουρίστα, του λέει και να κόψει τα μαλλιά του γιατί είναι σαν να έχει έρθει από την Τζαμάικα και να σοβαρευτεί και να γίνει όπως όλοι οι άλλοι. Μάλλον θα φοβάται μήπως τον καταλάβουν και τον διώξει αυτός ο κύριος Χεριχέρι μάζι με τους άλλους από την Αυστραλία. Τώρα που το σκέφτομαι δεν θέλω να φύγει ο Θανάσης και να πάει στην Τζαμάικα, και αυτός ο κύριος Χεριχέρι δεν μου αρέσει!

Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι!