Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χριστούγεννα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χριστούγεννα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2008

Γιορτές

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Καλή Χρονιά, Χρόνια Πολλά και όλα τα σχετικά. Καιρό έχουμε να τα πούμε και αποφάσισα ότι αρκετό καιρό χαλαρώσατε και είναι καιρός να μπείτε στους καθημερινούς ρυθμούς. Εγώ σαν χελωνάκι ξεκουράστηκα πολύ στις γιορτές, όχι ότι όταν δεν έχετε γιορτές εγώ δεν ξεκουράζομαι αλλά δεν έχει σημασία! Εδώ στο σπίτι τις δύο αυτές βδομάδες το σπίτι ήταν καταστολισμένο με την προσωπική πινελιά της Κατερίνας, η οποία επειδή πολλές φορές το βράδυ δεν μπορεί να κοιμηθεί κάθεται και τακτοποιεί και στολίζει το σπίτι. Της είπα όταν με το καλό πάρει σύνταξη να πάει σε καμιά σχολή εσωτερικής διακόσμησης (κι όμως υπάρχει και τέτοια).

Την πρωτοχρονιά έγινε χαμός από δώρα! Εμένα βέβαια δεν μου πήρε κανείς τίποτα, ίσως γιατί δεν πήρα και εγώ σε κανέναν τίποτα. Ο παππούς Θανάσης πήρε
καινούργιες πιτζάμες, ο Πολυζώης μια φόρμα, η Κατερίνα μια γλάστρα με ένα χριστουγεννιάτικο φυτό και ένα ημερολόγιο, ο Αναστάσης πήρε ένα ημερολόγιο και ένα κινητό, η Ηλιάνα τον Μικρό Νικόλα σε Νέες Περιπέτειες, και ο Θανάσης μποξεράκια και ένα βινύλιο. Ήταν πολύ ωραία κόψαμε την πίτα και το φλουρί το κέρδισε ο Θανάσης, μετά ανταλλάξαμε τα δώρα, και ταυτόχρονα τρώγαμε και πίναμε. Μετά ήρθε η ώρα να παίξουμε το καθιερωμένο 31. Ο Θανάσης φαινόταν λιγάκι ζαλισμένος από το κρασί και τις μπύρες και μου ψιθύρισε στο αυτί να μην ανακατεύω πότε κρασί με μπύρα... Στην αρχή κέρδιζε αλλά όσο πέρναγε η ώρα για κάποιον περίεργο λόγο σαν να ήθελε να χάσει για να τελειώνει. Στο τέλος κερδισμένη βγήκε η Ηλιάνα. Η Κατερίνα δεν μας καταδέχθηκε, κάτι σαν τον Άγιο Βασίλη.

Γενικά τα Χριστούγεννα έπεσε πολύ λιώσιμο. Ο Θανάσης μου είπε ότι είδε 4 season από μια εκπληκτική σειρά που λέγεται The Wire μόλις σε μια βδομάδα! Επίσης ήρθε ο φίλος του ο Παναγιώτης στην Αθήνα από την Κω που υπηρετεί την μαμά πατρίδα οπότε για μερικές μέρες τον χάσαμε λίγο... Μου είπε ότι για τέτοια είναι αυτές οι γιορτές οικογένεια και φίλοι και τίποτα άλλο, και ότι το έχει συνήθεια στις διακοπές να μην ασχολείται με υποχρεώσεις, μαθήματα και τέτοια.
Ακόμα και την χρονιά που έδινε πανελλήνιες ο αθεόφοβος είχε πάει Αυστρία μια βδομάδα και δεν λυπήθηκε τις καταχρήσεις, ξενύχτια κλπ. Είπαμε κανείς δεν θέλει να εργάζεται τα Χριστούγεννα αλλά δεν χρειάζεται να κάνεις ιδεολογία για να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου! Όλα αυτά μου τα μαρτύρησε όταν ψαχουλεύοντας τους φακέλους του βρήκα αυτές τις δυο φωτογραφίες και αναγκάστηκε να μου τα ξεράσει όλα! :P

Είναι από τα Χριστούγεννα 2006 του Θανάση στην Αυστρία οπού ο συμπαθητικός Αυστριακός (στα αριστερά) προσπαθεί να τον ξυπνήσει φωνάζοντάς του σεισμός σεισμός!! Αφού απέτυχε αυτό ένα καλό ταρακούνημα έκανε τελικά την δουλειά του! Μάταια προσπαθούσε να με πείσει ότι τα πρησμένα μάτια στην δεύτερη φώτο είναι από το πολύ διάβασμα και παραδέχθηκε ότι την πρώτη νύχτα επί Αυστριακού εδάφους ήπιε τον άμπακο...

Φέτος ο Θανάσης ήταν πιο ήρεμος αλλά ο παππούς Θανάσης είχε κέφια και όρεξη για πολύ κρασί. Πρέπει να το έχει το όνομα τελικά... Μου εκμυστηρεύθηκε μια φορά μετά από τέσσερα ποτήρια κρασί ότι όσα χρόνια και αν περάσουν αυτό το κρασί δεν το χορταίνει με τίποτα! Δεν ξέρω άμα σας έχω πει ότι στην πίσω αυλή του σπιτιού έχουν βάλει δυο βαρέλια με κόκκινο κρασί. Οπότε κάθε μεσημέρι στο τραπέζι υπάρχει κρασάκι...

Εμένα το κρασί δεν μ' αρέσει, προτιμώ το νερό! Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι!

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2007

I Wouldn't Trade Christmas...

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Κοντεύουν τρεις μήνες από τότε που μένω στο σπίτι με τον Πολυζώη, την Κατερίνα και τα παιδιά. Γενικά από τις συζητήσεις μου μαζί τους αλλά και από τις βόλτες μου (κρυφές και μη) μαζί τους έχω καταλήξει σε μερικά συμπεράσματα. Η γκρίνια και η μιζέρια είναι το εθνικό σπορ των Ελλήνων. Ότι και να γίνει σ' αυτή τη χώρα όσο καλό και να είναι, κάποιος μίζερος ανθρωπάκος θα βρεθεί που δεν θα του αρέσει η χ μικρολεπτομέρεια που μπορεί να μην επηρεάζει ούτε καν έμμεσα το (καλό) αυτό γεγονός ή συμβάν αλλά δεν έχει σημασία. Γιατί; Γιατί δεν το έχει κάνει αυτός, δεν συμμετέχει, δεν έχει κάποιο γνωστό, φίλο, συγγενή που να είναι μέρος αυτού του έργου οπότε αυτόματα γίνεται «εγώ θα το έκανα καλύτερα». Φυσικά δεν μιλάμε για περιπτώσεις που όντως είναι ημιτελές ή κακοφτιαγμένο αλλά για περιπτώσεις που το κόμπλεξ είναι αυτό που τον κάνει να το κριτικάρει. Πρέπει να το παραδεχθούμε, δεν μας αρέσει να προοδεύει ο άλλος. Ακόμα και αν ένας π.χ. επιχειρηματίας προοδεύει, βγάζει λεφτά με την ιδέα του και το ρίσκο του να την υλοποιήσει κάποιος θα βρεθεί να τον πει λαμόγιο. Γιατί; Γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε καπιταλισμό αλλά ένα υβρίδιο καπιταλισμού με κρατικού σοσιαλισμού. Οπότε αυτομάτως όποιος πλουτίζει είναι κακός και κλέφτης, επειδή δεν τα μοιράζεται μαζί μας.
Είναι ένα μικρόβιο που πάνω κάτω όλοι οι Έλληνες το έχετε. Αν ψάξετε ρηχά ή βαθιά μέσα σας θα το βρείτε εκεί, έτοιμο να στραβοκοιτάξει όποιον οδηγάει αμάξι καλύτερο από το δικό σας. Παραδεχτείτε το, δεν κάνει κακό. Το πρώτο βήμα για να καταπολεμήσεις ένα σφάλμα είναι να το παραδεχθείς.

Ο Θανάσης μου είπε ότι επιτέλους βρήκε ένα πολύ (μα πολύ) καλό ελληνικό αγγλόφωνο album. Το συγκρότημα λέγεται Abbie Gale και το album '2'. Μου είπε ότι άνετα συναγωνίζεται αντίστοιχα καλά ονόματα του είδους από το εξωτερικό. Έρχονται από την Πάτρα και σιγά σιγά τους μαθαίνει και ο κόσμος και τους ευχόμαστε τα καλύτερα! Όσοι λοιπόν έχετε ανάμεσα στα ακούσματα σας την indie σκηνή ή θέλετε να ακούσετε κάτι φρέσκο και διαφορετικό κάντε τον κόπο να ακούσετε το παρακάτω. :)

Ανακάλυψα ότι Αναστάσης κρατάει και αυτός (που και που) blog. Και τόσο καιρό μου το κράταγε κρυφό... Λέγεται Just Shoot Me! (από την ομώνυμη ξένη τηλεοπτική σειρά) και ασχολείται με κοινωνικό-πολιτικά θέματα, αλλά που και που με διάφορα ντοκιμαντέρ.

Ο Θανάσης μου είπε ότι έβαλε σήμερα να ακούσει το The Christmas Collection του Frank Sinatra και με την μια του ήρθε η Χριστουγεννιάτικη διάθεση που λέγαμε στο προηγούμενο post. Είναι πολύ περίεργο πόσο μπορεί να σε επηρεάσει μια φωνή, μια μελωδία, ένα τραγούδι. Ιδιαίτερα εαν είναι του Frank Sinatra. Τον ρώτησα τι το σπουδαίο έχει πια αυτή η φωνή; Μου απάντησε ότι είναι αψεγάδιαστη, καθαρή σαν κρύσταλλο και μόλις την ακούει του έρχονται εικόνες από παλιές ασπρόμαυρες ταινίες και ταυτόχρονα ένα ανεξήγητο αίσθημα ζεστασιάς και σιγουριάς. Σαν να είσαι παιδί πέντε χρονών και να σε παίρνει αγκαλιά ο πατέρας σου ή ο παππούς σου δίπλα στο τζάκι και να σου λέει παραμύθια...

But I wouldn't trade Christmas, wouldn't trade Christmas for New Year's Day,
Thanksgiving, Halloween and the rest. Christmas we love you the best.


Πόσο όμορφοι είναι μερικοί άνθρωποι...

Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2007

(Ολυμπιακή) Αεροπορία περνάς καλά!

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Τις τελευταίες μέρες έχω παρατηρήσει ότι η πόλη αλλάζει, σιγά σιγά όλα τα σπίτια γεμίζουν λαμπάκια και διάφορα διακοσμητικά πράγματα το ένα μετά το άλλο. Σαν επιδημία ένα πράγμα που εξαπλώνεται παντού. Στο σπίτι μας πάντως μέχρι στιγμής δεν έχω δει τέτοια συμπτώματα και δεν ξέρω άμα αυτό είναι κακό ή καλό. Ρώτησα την Ηλιάνα και τον Θανάση τι τους έπιασε όλους έτσι ξαφνικά και στολίστηκαν και μου απάντησαν ότι προετοιμάζονται γιατί έρχονται τα Χριστούγεννα. Η επόμενη λογική ερώτηση ήταν γιατί αυτοί δεν ετοιμάζονται για τον ερχομό των Χριστουγέννων. Ο Θανάσης δεν με εξέπληξε και μου είπε ποιος έχει όρεξη τώρα να στολίζει και τέτοια... Αν και απ' ότι μου είπε η Ηλιάνα στα κρυφά πέρσι τον είχε πιάσει μια Χριστουγεννιάτικη γιορτινή διάθεση και σχεδόν μόνος του στόλισε το δέντρο. Το περίεργο ήταν ότι το είχε στολίσει και ωραία. Μου είπε ότι αυτή υποψιάζεται ότι πέρσι τον είχε πιάσει τέτοια «χαζοχαρούμενη γιορτινή διάθεση» λόγω της Χριστίνας. Κοιτά να δεις πόσα πράγματα δεν ήξερα για τον Θανάση...! Φέτος πάντως δεν τον έχει πιάσει ακόμα αλλά όλοι κρατάμε μια επιφύλαξη μέχρι τις 20 περίπου του Δεκέμβρη που λογικά θα μπει σε γιορτινό mood.

Το πρωί που λείπουν (σχεδόν) όλοι μέσα στο σπίτι μερικές φορές κάθομαι και χαζεύω τηλεόραση. Τώρα τελευταία ασχολούνται πολλές πρωινές εκπομπές με τα emokids. Βέβαια από αυτό το blog έχουμε ασχοληθεί πρώτοι, αλλά ως συνήθως οι δημοσιογράφοι προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τους πάντες και τα πάντα σε τέτοιο βαθμό που εαν δεν είσαι παππούς, γιαγιά, καθυστερημένος (no offence), καλόγερος, φυλακισμένος, εξόριστος, πρεζάκι, ή γενικά άτομο που έχει επαφή με την πραγματικότητα νομίζεις ότι περιγράφουν μια άλλη πόλη ή χώρα με άλλους ανθρώπους, καταστάσεις και προβλήματα. Δηλαδή αναρωτιέμαι ποιο σοβαρό άτομο που έχει επαφή με την πραγματικότητα και τακτικά πάρε-δώσε με τον γύρω κόσμο κάθεται και πιστεύει όλους τους Αυτιάδες, Κουίκιδες, Παπαδάκηδες που είτε παριστάνουν τους ηλίθιους είτε είναι ηλίθιοι. Διαλέγεις και παίρνεις ότι σε βολεύει.
Πως αλλιώς εξηγείται ότι επί ένα μήνα παρίσταναν τους έκπληκτους και τους ανυποψίαστους (γέροι άνθρωποι οι περισσότεροι εν τω μεταξύ) που υπάρχουν μέρη στην Ελλάδα που καλλιεργείται χασίς και γύρω του δημιουργείται μια μαφία για την εμπορία του. Εμ βέβαια αυτοί μάλλον πίστευαν ότι οι χρήστες χασίς ή το βρίσκουν κάτω από το μαξιλάρια τους που το τοποθετεί η καλή χασισονεράιδα (κάτι αντίστοιχο της tooth fairy) ή οι χρήστες χασίς είναι μετρημένοι στα δάκτυλα των χεριών (άντε και των ποδιών). Αλλιώς δεν εξηγείται τέτοια άγνοια και έκπληξη!

Μιας και αναφερθήκαμε στους αγαπητούς μας δημοσιογράφους, θα ήθελα να προτείνω στον αγαπητό κ. Μαγγίνα τώρα που άνοιξε το θέμα του ασφαλιστικού και της ενοποίησης των ταμείων, να μεταφέρει το ταμείο των δημοσιογράφων σε αυτό των ηθοποιών... Έτσι και αλλιώς κανείς πλέον δεν καταλαβαίνει την διαφορά μεταξύ τους ίσα ίσα που οι δημοσιογράφοι έχουν ανάμεσά τους μερικά πολύ καλά ταλέντα!
Σε κάποιο επόμενο blog ίσως να αναφερθώ σε μερικά από αυτά που παρακολουθώ καιρό και μου έχει κάνει εντύπωση πως το Εθνικό Θέατρο τους έχει αφήσει να ταλαιπωρούνται σε πρωινές και βραδυνές εκπομπές....

Ο Αναστάσης μου είπε ότι κλείνει η Ολυμπιακή Αεροπορία Τον ρώτησα τι είναι αυτή η Ολυμπιακή; Μου απάντησε είναι μια εταιρία που πετάει τα αεροπλάνα που βλέπουμε στον ουρανό. Αλλά δεν ήθελε να μου πει αυτό. Μου είπε ότι εδώ και δύο περίπου χρόνια ένας monsieur Λιαπής είχε πάρει απόφαση ότι θα την κλείσει γιατί λέει κόστιζε πολλά λεφτά στο ελληνικό κράτος. Του λέω καλά που το κακό και το περίεργο; Μου λέει, έφτιαξε μια εταιρία εν ονόματι «Πάνθεον» που θα αντικαθιστούσε την Ολυμπιακή με 25 (!) εργαζόμενους που κοστίζει στο ελληνικό κράτος 100.000€ το μήνα χωρίς καν να λειτουργεί! Μα καλά του λέω κανείς δεν το πήρε χαμπάρι; Κανείς δεν του έκανε τίποτα; Όχι μωρέ τι νόμιζες; Τον κάνανε Υπουργό Πολιτισμού για τιμωρία... Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι!