Ο παππούς!

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Σήμερα ο Θανάσης μου είπε ένα ανέκδοτο για τους emo που του το είπε ένας φίλος του χθες βράδυ.

Τι διαφορά έχει μια κανονική pizza από μια emo pizza? Η emo pizza κόβεται μόνη της!!

Θυμάμαι ότι όταν είχα πάει μια βόλτα στη σχολή του Θανάση είχα δει μερικά τέτοια παιδιά. Ο Θανάσης μου είπε ότι ευτυχώς σιγά-σιγά ξεφουσκώνει και αυτή η μόδα αφού πλέον δεν ασχολείται κανείς με παιδάκια που κόβουν τα χέρια τους (όχι από τη ρίζα δυστυχώς), είναι μελαγχολικά και θέλουν δήθεν να αυτοκτονήσουν αλλά με άτομα που όντως αυτοκτονούν. Επίσης μου είπε ότι είχε πάντοτε μια απορία με αυτή τη μούφα-μόδα των emo-kids. Αφού θέλουν ντε και καλά να είναι μελαγχολικά και να αυτοκτονήσουν γιατί δεν το κάνουν να ησυχάσουμε μια ώρα αρχύτερα;
Εγώ δεν συμφωνώ με τον Θανάση γιατί πιστεύω ότι οι περισσότεροι σε κάποια φάση της ζωής τους περνάνε μια χαζή μόδα, δεν έγινε και τίποτα! Στο κάτω κάτω καλύτερα να την περνάνε τα χαζά παιδάκια στα 15 τους παρά να τους μείνει απωθημένο και να κάνουν χαζομάρες στα 35 τους...

Θέλω να συνεχίσω τα παράπονά μου για τον Θανάση και για τις απάνθρωπες συνθήκες που με κάνει να γράφω... Ορίστε αποκλειστικά ντοκουμέντα...

Μου έλεγαν τα παιδιά σήμερα το μεσημέρι ότι τώρα τελευταία ανησυχούν για τον παππού, ότι δεν έχει όρεξη για τίποτα δεν περπατάει πολύ και δεν βγαίνει έξω, αν και σε σχέση με παλιότερα είναι καλύτερα. Τουλάχιστον πηγαίνει στο ΚΑΠΗ, πίνει καφέ και βλέπει λίγο κόσμο. Σας έχω δείξει ποτέ τον παππού Θανάση; Όχι ε;
Λοιπόν προχθές ψαχούλευε ο εγγονός Θανάσης στις φωτογραφίες του και βρήκε αυτή από τα περσινά γενέθλιά του όπου ο παππούς του φαίνεται να είχε πολλά κέφια και είναι χαμογελαστός και με πόζα! Ορίστε και η φωτογραφία!
Από την φωτογραφία λείπει ο Αναστάσης γιατί πολύ απλά αυτός ήταν ο φωτογράφος!

Σήμερα δεν θα σας πω περίεργους γιατί έχω κέφια! Γεια σας!

Μια μέρα στη σχολή (part 3)

Είμαι ένα μικρό χελωνάκι χωρίς όνομα, τα μικρά χελωνάκια δεν έχουν όνομα!

Αυτό είναι το τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς 'Μια μέρα στη σχολή'. Μετά από αυτή την δημοσίευση περιμένετε να δείτε αυτήν την σπουδαία τριλογία το πολύ σε ένα χρόνο σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία και σε δυο χρόνια στην μεγάλη οθόνη (λατρεύω τα cliches). Θα μπορούσα να γράψω πολλά περισσότερα για αυτήν την βόλτα μου στη σχολή αλλά φοβάμαι μην κουράσω τους πέντε φανατικούς αναγνώστες μου, που έχουν το κουράγιο και με διαβάζουν ακόμα...

Στη σχολή πέρα από αυτούς που μπερδεύουν την νύχτα με την μέρα (εξ' ου και το λαϊκό άσμα "έκανες την νύχτα μέρα") υπάρχουν και κάτι παιδάκια που φοράνε συνέχεια μαύρα αλλά βάζουν και κάνα μωβ να σπάσει λίγο η μονοτονία. Όχι δεν είναι οι μεταλλάδες. Αυτοί είναι άλλη κατηγορία από μόνοι τους. Μου φάνηκαν τόσο περίεργοι και γλοιώδεις (οι περισσότεροι) που κάθισα και τους παρατήρησα προσεχτικά. Το τζιν τους τόσο χαμηλά ώστε να φαίνεται το καινούργιο trendy μποξεράκι και κυριολεκτικά μόνο η ζώνη προσπαθεί μπας και το κρατήσει για να μη πέσει, φράτζα που να κρύβει το μισό πρόσωπο (ίσως και παραπάνω) που σε περιπτώσεις που ήταν πολύ άσχημοι ίσως να έκανε και σε αυτούς καλό και σε εμάς, όπου μπορούμε αστεράκια (κάτω από το μάτι, σε tattoo κλπ), απαραίτητα all-star ή και vans που να δείχνουν τόσο ταλαιπωρημένα ώστε να θεωρούνται cool και φυσικά μια παρέλαση από όλες τις μάρκες skate. Volcom, Carhartt, DC, Burton και ένα σωρό άλλες για (πλούσια) παιδάκια (με κυρία καταγωγή από τα Νότια και Βόρεια Προάστια) που θέλουν να το παίξουν (φτωχά) αλάνια που δεν έχουν μια. Πρέπει επειγόντως να δείξουν ότι είναι underground τύποι και διαφέρουν από την υπόλοιπη «μάζα» γι' αυτό αράζουν στο δρόμο και στις πλατείες ενίοτε κάνοντας skate, κάνουν καταχρήσεις και την άλλη μέρα πρέπει να το μάθουν όλοι οι φίλοι, γνωστοί, σχετικοί και άσχετοι. Τι άλλες ασχολίες έχουν? Προσπαθούν να διαφέρουν από τους άλλους γύρω τους αλλά στο τέλος καταλήγουν μια από τα ίδια με όλους τους άλλους...

Ο λόγος για τα emo-kids, έτσι μου είπε ο Θανάσης ότι τα φωνάζουν. Που φυσικά δεν έχουν καμία σχέση με αντίστοιχα emokids της Αμερικής και της Αγγλίας που έχουν πάει αυτήν την «ιδεολογία» ένα βήμα παραπέρα. Με άλλα λόγια θέλουνε να γίνουνε gothάδες στην θέση των gothάδων αφού κάθε ασήμαντο γεγονός για έναν φυσιολογικό άνθρωπο μετατρέπεται για αυτά αφορμή για να κοπούν με ξυραφάκι, να πέσουν σε κατάθλιψη και (σε σπάνιες περιπτώσεις) να αυτοκτονήσουν. Όλα αυτά φυσικά για την προσοχή των άλλων... Περίεργοι που είσαστε εσείς οι άνθρωποι!